مقدمه: با توجه به شیوع کرونا ویروس و مقابله جدی با آن، اسلام آخرین دین الهی و کامل ترین آن، که همه آن چه بشر برای تعالی و رشد خویش در طول زندگی بدان نیازمند است، در اختیارش می نهد. مراقبت معنوی به زندگی انسان معنا می بخشد و انسان را به هدفی عالی رسانده و حلال مشکلات و برطرف کننده نارسایی ها در نظام خانواده و اجتماع است. هدف این مقاله بررسی نگرش مراقبت معنوی در کرونا می باشد. روش کار: پژوهش حاضر بر موضوع نگرش مراقبت معنوی در کرونا متمرکز است که با جمع آوری اطلاعات از روش فیش برداری و مطالعه منابع کتابخانه ای و توصیفی-تحلیلی استفاده شده است ونخست به کمک کتب لغت شناسان فارسی و عربی و کتب تخصصی به تعریف معنویت، مراقبت، مراقبت معنوی وکرونا پرداخته می شود. یافته ها و نتایج: رابطه زندگی باهدف، حیات طیبه، توکل و ایمان قلبی بردباری و خویشتن داری، مهرورزی و همدلی با نگرش های مراقبت معنوی در کرونا مورد بررسی قرار می گیرد که موجب سعادت دنیوی و اخروی انسان می شود. نتیجه گیری: لازم است، انسان برای دستیابی به مراقبت معنوی در کرونا، بینش خود را در باب خود، خدا و فلسفه آفرینش تصحیح و اصلاح نماید، تا در مسیر الهی به سعادت، در ایمان به باور، در مخاصمات به حق، در تنگ دستی به شکر، در بیماری به سلامت، در تهذیب نفس به تزکیه و در طلب علم و دانش به تقوا نائل آید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

پرداختن به نیازهای معنوی، جزء ضروری مراقبت کل نگر در پرستاری شناخته شده است. هدف این مطالعه، تعیین نگرش پرستاران مرکز آموزشی ـ درمانی روان پزشکی رازی به معنویت و مراقبت معنوی است که به روش مقطعی انجام گردید. جامعه پژوهش شامل تعداد 107 نفر از پرستاران مرکز آموزشی ـ درمانی روان پزشکی رازی بود که همگی به عنوان نمونه پژوهش مورد بررسی قرار گرفتند.ابزار پژوهش شامل مقیاس سنجش معنویت و مراقبت معنوی (Spirituality and Spiritual Care Rating Scale-SSCRS) بود. داده ها پس از جمع آوری به وسیله نرم افزار آماری SPSS و با استفاده از آزمون های آماری من ویتنی، کای دو ، کروسکال والیس و کولموگروف اسپیرینوف مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج حاکی از آن بودند که میانگین نمره نگرش به معنویت و مراقبت معنوی، 63.40 با انحراف معیار 7.57 و نمرات اکثریت جامعه پژوهش بین 33 تا 92 که حداکثر نمره پرسشنامه بوده، قرار داشته اند. این امر نشان دهنده آن است که نگرش به معنویت و مراقبت معنوی در پرستاران مرکز آموزشی ـ درمانی روان پزشکی رازی در سطح مثبت و بالایی قرار دارد (اکثریت جامعه در صدک سوم قرار داشتند). بررسی ارتباط متغیرهای شغلی مندرج در پرسشنامه با نگرش به معنویت و مراقبت معنوی نشان داد.پرستاران نگرش مثبت به معنویت و تمایل به ارایه مراقبت های معنوی دارند و فراهم آوردن بستر مناسب برای ارایه این مراقبت ها می تواند سبب انجام آنها گردد.

مقدمه: رشد جمعیت سالمندی سریع و فوق العاده است، اهمیت حفظ و ارتقاء سطح سلامت سالمندان و کم کردن عوارض سالمندی، کاهش هزینه های مراقبت و درمان، توجه به روشهای مراقبتی ارزان، در دسترس و کم عارضه ضروری به نظر می رسد. لذا این تحقیق با هدف بررسی تاثیر مراقبت معنوی بر سلامت معنوی سالمندان بستری در آسایشگاه خیریه کهریزک، اجرا گردید.روش کار: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه شاهد می باشد، 90 نفر از سالمندان واجد شرایط مقیم آسایشگاه خیریه کهریزک از طریق سرشماری و تخصیص تصادفی ساده به دو گروه مشاوی مداخله و شاهد تقسیم شدند. مداخله مراقبت معنوی روزانه به مدت 90 روز برای آزمودنی های گروه مداخله انجام شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه طلاعات جمعیت شناختی و پرسشنامه سنجش سلامت معنوی بودند. داده ها پس از جمع آوری با استفاده از نسخه 20 نرم افزار SPSS و آزمون های کای اسکوئر، تی مستقل، واریانس یکطرفه، ضریب همبستگی پیرسون، آزمون های تی زوجی، کوواریانس و آزمون تعقیبی بنفرونیمورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: بعد از انجام مداخله میانگین و انحراف معیار نمره سلامت معنوی در آزمودنی های گروه مداخله و شاهد به ترتیب 57.47±9.91 و 46.2±13.94 بود که حاکی از وجود تفاوت آماری معنی داری بین آن ها بود به طوری آزمودنی های گروه مداخله از میانگین نمره بهتری در سلامت معنوی نسبت به آزمودنی های گروه شاهد برخوردار بودند (P<0.001). در مقایسه درون گروهی میانگین نمره سلامت معنوی آزمودنی های گروه مداخله افزایش معنی داری داشت (P<0.05) و این در حالی بود که میانگین نمره سلامت معنوی آزمودنی های گروه شاهد کاهش داشته که البته این تغییر معنادار نبود.نتیجه گیری: نتایج نشان داد، مداخله مراقبت معنوی در گروه مداخله منجر به ارتقاء سلامت معنوی در سالمندان بستری در آسایشگاه خیریه کهریزک گردید. لذا پیشنهاد می شود که مراقبین سالمندان از مراقبت معنوی به عنوان یک روش ارزان، ایمن و مقرون به صرفه جهت بهبود و ارتقاء وضعیت سلامت معنوی سالمندان بهره مند شوند.

زمینه و هدف: آموزش پرستاران و دانشجویان پرستاری در مورد اصول و ارزشهای معنوی به درک عمیق از مشکلات و تصورات اخلاقی در آنها کمک می کند. با این حال، موضوع معنویت در محتوای آموزشی لحاظ نشده است. هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیرآموزش مراقبت معنوی بر همدلی در دانشجویان پرستاری در دانشکده های دانشگاه علوم پزشکی بیرجند بود. مواد و روش ها: مطالعه حاضر یک پژوهش مداخله ای شاهددار تصادفی در سال 1399 بود که 58 نفر از دانشجویان ترم 7 پرستاری دانشکده طبس و فردوس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بیرجند وارد مطالعه شدند. ابزار مورد استفاده شامل، پرسشنامه همدلی جفرسون و فرم اطلاعات دموگرافیک بود. برنامه آموزش مراقبت معنوی در گروه مداخله به صورت کارگاه 5 جلسه ای (4جلسه 90 دقیقه ای و یک جلسه 120 دقیقه ای ) که سپس یک پیگیری دو ماهه انجام شد. با استفاده از چک لیست­ های طراحی شده ارائه گردید. گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با استفاده از نرم افزارSPSS نسخه 16 با کمک آمار توصیفی و استنباطی( آزمون تی مستقل، تی زوجی، تحلیل کواریانس و خی دو) در سطح معناداری 05/0 P < مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. ملاحظات اخلاقی: پس از اخذ کد اخلاق، پژوهشگر به محیط های پژوهش مراجعه کرد و پس از معرفی خود به نمونه های پژوهش و توضیح اهداف مطالعه به آنان، رضایت آگاهانه کتبی جهت شرکت در پژوهش از دانشجویان اخد نمود. یافته ها: میانگین نمره همدلی قبل از مداخله در دانشجویان دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری نداشت (98/0=p) ولی بلافاصله و دو ماه بعد از مداخله در دانشجویان گروه آزمایش نسبت به کنترل به طور معناداری بیشتر بود (001/0p<). نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که آموزش مراقبت معنوی همدلی دانشجویان پرستاری را ارتقاء می دهد. لذا برگزاری دوره های آموزش مراقبت معنوی به دانشجویان پرستاری را به مدیران و برنامه ریزان آموزشی توصیه می گردد.

1زمینه و هدف: مرگ واقعیت مهم و انکارناپذیر در زندگی انسان است و ابعاد مختلف زندگی و سلامت روان را تحت تاثیر قرار داده و در برخی افراد منبع اساسی اضطراب در زندگی به شمار می­رود. برای درمان این اضطراب روش های درمانی مختلفی از جمله مداخله و مراقبت معنوی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه اثربخشی مداخلات معنوی و مراقبت معنوی بر درمان اضطراب مرگ در مطالعات مختلف انجام شده است. روش ها: این پژوهش با استفاده از الگوی پژوهشی فراتحلیل و با استفاده از پایگاه های اطلاعاتی داخلی (بانک منابع اطلاعاتی جهاد دانشگاهی، پرتال جامع علوم انسانی، سیویلکا، نورمگز و مگ ایران) و پایگاه های اطلاعاتی خارجی (PubMed،Scopus ، ScienceDirect، Google Scholar) 16مطالعه را از بین 512 مورد که در فاصله سال های 1394 تا 1402 (2017 تا 2023) به بررسی اثربخشی مداخلات معنوی و مراقبت معنوی بر اضطراب مرگ پرداخته بودند و ملاک ورود به مطالعه را داشتند، جمع آوری و تحلیل کرده است. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، چک لیست تحلیل محتوا و نرم افزار جامع فراتحلیل 2CAM بوده است. یافته ها: هرچند مداخله معنوی و مراقبت معنوی به عنوان دو روش مهار اضطراب مرگ در پژوهش های انجام شده اثر بخشی خود را نشان دادند، مداخله های معنوی از مراقبت معنوی برای مهار این نوع اضطراب اثر بخش تر بوده است. اندازه اثر مداخلات معنوی (0/723 و 0/0001=P) معنادار و اندازه اثر مراقبت معنوی (0/618 و 0/066=P) غیرمعنادار است. نتایج این فراتحلیل نشان داد که اگرچه سهم معناداری از ناهمگنی موجود در اندازه اثرها مربوط به نوع مداخله است، اما باقی ناهمگنی موجود در اندازه اثرها احتمالا مربوط به متغیرهای دیگری (مانند سن، جنس و شدت و نوع بیماری) می شود. این موضوع مطالعات با سطح دقت بیشتری را در این زمینه طلب می کند. نتیجه گیری: معنویت با مکانیزم اتصال انسان به یک نیروی برتر و با معنادهی به زندگی، به عنوان یک عامل اساسی و مؤثر در حل مشکلات روانشناختی از جمله اضطراب مرگ شناخته شده است. مداخلات و مراقبت معنوی به ویژه وقتی با فرهنگ جامعه متناسب باشند برای مهار اضطراب مرگ مفید بوده و به ­کارگیری آن ها به ویژه مداخلات معنوی در مراکز بهداشت روانی، کارآمدی فردی را افزایش می دهد.

مقدمه: معنویت به عوان یکی از ابعاد انسان نقش مهمی در سلامت بر عهده دارد. شناسائی هوش معنوی و مراقبت معنوی به ویژه در دانشجویان پرستاری به عنوان ارائه دهندگان خدمات سلامتی در آینده نزدیک از اهمیت بالائی برخوردار است، لذا این پژوهش با هدف تعیین ارتباط بین هوش معنوی و شایستگی های دانشجویان پرستاری در ارائه مراقبت های معنوی انجام گردید.روش کار: در این مطالعه توصیفی- همبستگی 185 دانشجوی در حال تحصیل در ترم های سوم تا هشتم مقطع کارشناسی به روش سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند.جهت جمع آوری داده ها از فرم مشخصات فردی و پرسشنامه هوش معنوی عبدالله زاده و پرسشنامه شایستگی های دانشجویان پرستاری برای ارایه مراقبت های معنوی پس از انجام روایی محتوا و پایایی به روش همسانی درونی استفاده گردید.داده ها با استفاده از آزمون های آمار توصیفی و تحلیلی و با نرم افزار Spss16 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: ارتباط مثبت و معناداری بین هوش معنوی و شایستگی دانشجویان برای ارائه مراقبت معنوی وجود دارد (P=0.001، r=0.23). میانگین نمره هوش معنوی 116.18±15.19 و میانگین نمره شایستگی ارائه مراقبت معنوی 90.9±18.53 بود. علاقه به حرفه پرستاری با هوش معنوی و شایستگی مراقبت معنوی (P<0.05) مرتبط بود و ترم تحصیلی دارای همبستگی معکوس با شایستگی مراقبت معنوی بود (P<0.05، r=-0.28).نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه شاید بتوان گفت توجه به هوش معنوی و ظرفیت های انسانی و معنوی دانشجویان به عنوان یک نقطه قوت بتواند زمینه ساز آینده حرفه ای موفق تر و مطلوب تر در ارائه مراقبت جامعه نگر باشد. همچنین پیشنهاد می گردد ورود افراد علاقمند به رشته پرستاری بتواند سبب توجه بیشتر دانشجویان پرستاری نسبت به معنویت و مراقبت معنوی بیماران گردد.

مقدمه: بعد معنوی نقش مهمی در سلامت، خوب بودن و کیفیت زندگی بیماران دارد. کمک در برآورده شدن نیازهای معنوی بیماران عنصر اساسی مراقبت های بالینی شناخته شده است. بنابراین، نیاز حرفه ای پرستاران برای دستیابی به این شایستگی در ارایه مراقبت معنوی منطقی به نظر می رسد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر سلامت معنوی پرستاران بر ارایه مراقبت معنوی به بیماران بود.روش: این پژوهش یک مطالعه توصیفی تحلیلی مقطعی است که با هدف تعیین تاثیر پرستاری سلامت معنوی در ارایه مراقبت معنوی از بیماران انجام شده است. دو پرسشنامه استاندارد سلامت معنوی پالیتزیان و الیسون و شایستگی مراقبت معنوی وان لئوون و همکاران استفاده شد. پرسشنامه سلامت معنوی بین 210 پرستاران از گروه های مختلف شاغل بخش های ویژه توزیع گردید که 90% پرسشنامه ها بازگردانده شد و پرسشنامه مراقبت معنوی به وسیله پژوهشگران برای بررسی مراقبت معنوی ارایه شده توسط پرستاران شرکت کننده در پژوهش به 540 بیمار بستری در بخش ویژه تکمیل گردید. پژوهش از شهریور تا بهمن سال 1392 انجام شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی- استنباطی استفاده گردید.یافته ها: اکثر شرکت کنندگان در پژوهش را زنان تشکیل داده اند و محدوده سنی جامعه مورد پژوهش از 30-26 سال و بیشتر آن ها سابقه کار بالاتر از 5 سال داشتند (%41)، %59.2 از پرستاران دارای سطح سلامت معنوی متوسط و %40.8 دارای سطح سلامت معنوی بالا بودند. در رابطه با سلامت معنوی ارایه شده به بیمار توسط پرستاران %5.8 مراقبت معنوی متوسط، %53.4 مراقبت معنوی مطلوب و %39.8 مراقبت معنوی بسیار مطلوب را به بیماران بستری ارایه داده اند. ارتباط معناداری بین میانگین نمره سلامت معنوی و سن (p<0.04)، سابقه کار و سلامت معنوی (p<0.02)، آموزش های دیده شده و سلامت معنوی (p<0.03) و آموزش دیده شده و مراقبت معنوی (p<0.02) وجود دارد. به طور کلی، ارتباط معناداری بین سلامت معنوی و مراقبت های معنویمش (p<0.01) مشاهده شده است.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که اگرچه اکثر شرکت کنندگان قادر به پاسخگویی به نیازهای معنوی بیماران بودند، ولی برخی از آنان توانایی برآورده کردن نیازهای بیماران را نداشته اند و با توجه به وجود ارتباط بین سلامت معنوی و مراقبت معنوی، توانمندسازی پرستاران در این زمینه و ارایه برنامه های مراقبتی درمانی برای افراد مبتلا به بیماری های مزمن همچون بیماری های قلبی توسط پرستاران در اولویت قرار گیرد.